قرارداد کار موقت – شرایط تنظیم قرارداد کار موقت

قرارداد کار موقت

قرارداد کار موقت نوعی قرارداد مدت معین است که تاریخ شروع و پایان آن از همان ابتدا و در زمان امضای قرارداد تعیین می‌شود و در تمام مدت قرارداد نیز کارفرما حق ندارد جز در مواردی خاص، قرارداد کاری را فسخ کند. وقتی می‌خواهیم به استخدام کسی در بیاییم یا کسی را استخدام کنیم و از طرفی، کاری که قرار است توسط ایشان انجام شود یک کار موقت مثل نقاشی کردن یک ساختمان خاص یا اجرای دکوراسیون داخلی یک واحد آپارتمان است بهترین کار، نوشتن قرارداد کار موقت یا نمونه قرارداد کار معین می‌باشد. ضمن این‌که، گاهی برای اضافه کردن نیروی کار جدید به شرکت خود، می‌توانیم از قرارداد کار موقت با مدت معین استفاده کنیم.

قرارداد کار

اشکالات قراردادهای کار موقت

یکی از عمده اشکالاتی که در خصوص این نوع از قراردادهای کاری مطرح است ، آن است که امنیت شغلی کارگران را مخدوش می نماید ؛ به همین دلیل، هر چند که بر اساس قانون کار ، قراردادهای کار موقت صحیح و معتبر تلقی می شوند، بایستی سازوکارهای حمایتی ویژه ای در خصوص این نوع از قراردادها تنظیم شوند تا حقوق کارگران با مخاطرات ناشی از عدم امنیت شغلی مواجه نگردد.

با این توضیح که بر اساس قانون کار، کارفرمایان با محدودیت در رابطه با اخراج کارگران خود مواجه می باشند ؛ به این صورت که طبق قانون کار، تنها در شرایطی می توان کارگر را اخراج کرد که بتوان قصور و تقصیر وی در انجام وظایف محوله یا عدم رعایت آیین نامه های کارگاه توسط کارگر محرز شده باشد. همچنین، لزوم موافقت شورای اسلامی کار با اخراج کارگر الزامی است و همچنین، کارگر امکان اعتراض به حکم اخراج خود را در هیات های تشخیص و حل اختلاف کار خواهد داشت.

همین تشریفات پیچیده و دشوار برای اخراج کارگر سبب می شود که کارفرمایان قراردادهای کار موقت برای مدت مشخص و معین با کارگران منعقد نمایند تا در صورت لزوم ، مدت قرارداد کار به پایان رسیده و با عدم تمدید قرارداد کاری ، به کار کارگر خاتمه داده شود و این موضوع یکی از عمده اشکالات و ایراداتی است که قرارداد های کار مدت معین یا موقت، برای کارگران ایجاد می کنند؛ چرا که امنیت شغلی کارگران مورد خدشه قرار می گیرد.

علت تمایل کارفرمایان به قرارداد موقت

امروزه کمتر شاهد قرارداد های دایمی، در قرارداد های کاری بین کارگر کارفرما هستیم. این امر از علل مختلفی نشات می گیرد.

زمانی که کارفرما قرارداد دایم امضا می کند اگر به هر دلیلی نخواهد با کارگر قرارداد خود را ادامه دهد و یا از عملکرد کارگر راضی نباشد، فرایند پیچیده ای را برای اخراج وی باید طی نماید.

همچنین برای قطع همکاری و فسخ قرارداد باید ادله محکمی را ارائه نماید. از همین رو، بیشتر کارفرمایان گرایش به قرارداد موقت دارند.

در واقع این نوع قرارداد برای کارفرما مهلتی را ایجاد می کند که بتواند با نحوه و کیفیت کاری کارگر آَشنا شود و اگر با سبک کاری و اخلاق وی سازگاری یافت، می تواند قرارداد خود را تمدید نماید.

 

قرار داد کار با مدت موقت در چه مواقعی و برای چه کسانی کاربرد دارد؟

برای شفاف شدن حقوق و تعهدات طرفین میان کارگر و کارفرما قراردادی منعقد می‌شود که به قرارداد کار معروف است.

مطابق ماده 2 قانون کار، کارگر از لحاظ این قانون کسی است که به هر عنوان در مقابل دریافت حق‌السعی اعم از مزد، حقوق، سهم سود و سایر مزایا به درخواست کارفرما کار می‌کند.

مطابق ماده 3 کارفرما شخصی است حقیقی یا حقوقی که کارگر به درخواست و حساب او در مقابل دریافت حق‌السعی کار می‌کند.

کارگر و کارفرما دو طرف این قرارداد قرار می گیرند.

 

چگونگی پایان قرارداد کار

قرارداد کار به یکی از طرق زیر خاتمه می یابد:

فوت کارگر، بازنشستگی کارگر، از کارافتادگی کلی کارگر، انقضاء مدت در قرارداد هاي کار با مدت موقت و عدم تجدید صریح یا ضمنی آن، پایان کار در قراردادهای که مربوط به کار معین است، استعفاي کارگر.

لازم به ذکر است در قرار داد موقت یکی از ارکان اصلی آن مدت قرارداد است.

لذا حتما باید در تعیین مدت دقت لازم از طرف کارگر و کارفرما لحاظ شود.

 

مطلب مفیدی برای شما بود ؟ پس به اشتراک بگذارید برای دوستانتان

قاسم نجفی بابادی

2433 مطلب منتشر شده

درباره این مطلب نظر دهید !

محصولات پرفروش